Na samym wstępie chciałem bardzo podziękować mojej przeglądarce Mozilla Firefox wersja nie wiem jaka ale wczoraj sie aktualizowała za to że poprawia wszystkie (mam nadzieje) moje błędy w owej wypowiedzi. Zazwyczaj używam Opery, która jest w nie zmienionej formie na tym komputerze od ładnych kilku lat, a kilka lat temu nie zanano jeszcze autopoprawiaczy do opery tak więc pewnie bym miał sporo błędów.
Z góry przepraszam i współczuje osobą które to dalej czytają.

Wracając do tematu. którego jak można już stwierdzić tutaj nie ma to postanowiłem opisać cześć mojego życia tak dla wprowadzenia w ponury nastrój.
Urodziłem sie jak to większość ludzi w szpitalu powiatowym imienia nie mam pojęcia kogo w miejscowości Opatów w województwie ówczesnym świętokrzyskim dzisiaj chyba też. w każdym razie pewien nie jestem bo chyba raczej mało kto panięta w dniu porodu w jakim sie rodził województwie.
I w sumie, z małym wyjątkiem. to mój kontakt z miastem mojego porodu skończył sie w chwili wyjścia ze szpitala (a raczej wyniesienia bo jednodniowy smark raczej nie chodzi tylko drze japę, robi w pieluchy i co jak by sie mogło wydawać najciekawsze pije mleko z cycka matki).
Tym wyjątkiem są wakacje w które skończyłem 18 lat. wybrałem sie wtedy z moja rodzicielką do owego pięknego miasta Opatów w Świętokrzyskiem do urzędu miasta po kwitek ze sie urodziłem właśnie tam, choć nie jestem pewien co było na nim dokładnie bo nie czytałem po tym jak stwierdziłem ze lepszy bym sobie sam w domu wydrukował.
I tego to właśnie wakacyjnego dnia byłem w Opatowie po raz drugi i jak do dziś ostatni.

No i teraz możemy pominąć moje pierwsze 6 lat życia i przejść do mej edukacji, choć jak to powszechnie wiadomo człowiek uczy se całe życie.
Jako dobre dziecko chodziłem do zerówki, tzn rodzice mnie zapisali i codziennie do niej prowadzali bo mi nie w smak było siedzieć 7 godzin z jakimiś innymi dzieciakami, z których tylko połowa to były dziewczyny, choć trochę mało pamiętam jak to było z tymi proporcjami, wiem tylko ze były 3 Eweliny.
Tak wiec darłem ta japę codziennie przed zerówka ze nie chce tam iść i ze wole w domu sie legiem bawić, ale mimo mojego ryku rodzice jako wzorowi opiekunowie codziennie odstawiali za rączkę synka do zerówki.

I tak zleciał rok, bo do zerówki chodzi sie zazwyczaj rok, no chyba ze ktoś nie zda o ile da sie w zerówce nie zdać.
po tym cudownym roku nastał kolejny jeszcze piękniejszy. poszedłem do pierwszej klasy szkoły podstawowej nr 7 im Janusza Korczaka w Giżycku zwanej potocznie "siódemką". Zauważyłem wtedy ze zerówka nie była taka zła. były w niej podwieczorki, obiady i zabawy przez większość czasu, a czasem nawet jakiś wypad na przedstawienie czy coś. Szkoła miała jednak pewna zaletę, mianowicie nie traciłem w niej 7 godzin tylko z początku max 4. Do szkoły już nie prowadzali mnie oboje rodzice tylko mama,a z biegiem czasu zam zacząłem pomykać do szkoły która do dziś stoi naprzeciwko mojego bloku.
I tu może sie co niektórym nasunąć myśl, jak w takiej mieścinie jak Giżycko mogą być bloki. Otóż mogą i to jest ich nawet sporo i ciągle budują sie nowe.

Po trzech latach z jedna panią w szkole przyszedł czas na zróżnicowanie pan do przedmiotów. no i zróżnicowali mi panie od czwartej klasy.
była pani od biologii, geografii, polskiego, matmy, plastyki, techniki (aaa nie od techniki był to pan), od w/f-u tez był pan, i od historii był pan który jak sie później okazało jest moim wychowawcą.
I tak zleciały lata do 5 klasy włącznie. a czemu do do 5 a nie jak to sie zazwyczaj idzie do gimnazjum po 6 klasie? otóż to było wtedy jak to jeszcze poplecznicy Romana G wprowadzili gimnazja (miałem tego pecha ze byłem 2 rokiem co sie łapał na gimnazjum) i zaradzili oni iż po 5 klasie dzieciaki przejdą już do nowej szkoły w której zrobi szóstą klasę a później będzie tam gimnazjum. No i tak zrobili.
I teraz musiałem poginąć ponad kilometr w mrozie i śniegu do szkoły podstawowej nr 2 w Giżycku bezimiennej, która po mojej 6 klasie przekształcili w publiczne gimnazjum nr 2 w Giżycku też bezimienne.
Gimnazjum to były takie lata w sumie mało ciekawe choć dzisiejsi gimnazjaliści maja o wiele ciekawsze to swoje szkolne życie, a gimnazjalistki to już zupełnie.

Noo i tak to było. A po gimnazjum przyszedł czas na błogie i beztroskie lata w II Liceum Ogólnokształcącym w Giżycku, któremu jak byłem w 1 klasie na profilu biol-chem nadali imię Gustawa Gizewiusza. Do dziś nie wiem co to był za jeden i co takiego zrobił ze jago imieniem nazwali szkołę średnia, do której chodziły najładniejsze dziewczyny z miasta i okolic. Na owym profilu zakończyłem edukacje w liceum. W tej szkole zaczęły sie tez lata nieróbstwa, które zostały mi do dziś.
Ciekawe co by było gdyby pani dyrektor to przeczytała.

Po liceum jak to przystało a każdego jest co? 5 miesięcy najnudniejszych wakacji. Po rozbiciu mamie samochodu, przegraniu na komputerze miesiąca wakacji i opieprzaniu sie całymi dniami stwierdziłem ze dość tego i poszedłem na miesiąc, a dokładniej 4 tygodnie do pracy w hurtowni spożywczej Pakrom. I na tym zakończę opis mojej owej pracy.

Po tych wakacjach przyszedł czas żeby w końcu pójść na studia. Ponieważ przez tatusia zostało mi wpojone ze jedyna słuszna uczelnia jest w Warszawie i jest nią Politechnika Warszawska to nie miałem innego wyjścia jak tylko iść do Warszawy na Geologie na Uniwersytet Warszawski. Tatuś nie miał okazji mi truć dupy ze nie jestem na polibudzie bo sam też był po geologii i nie wypadało mu tyrać po uczelni która sam skończył.
On skończył a ja nie i nie mam zamiaru gdyż to jest nudne i..... bez przyszłościowe. Po tym to ja mogę co najwyżej wiercić dziury w ziemi. To już archeologia ciekawsza bo tam sie szuka w gruncie rzeczy.

I tak sie złożyło że jestem na tej geologii po raz drugi na pierwszym roku tylko dlatego żeby mieć kwitek do WKU że sie kształcę i żeby nie mogli mnie wziąć w kamasze.

Ale sie rozpisałem, nieprawdaż?
A to jeszcze nie koniec ale na dziś mi sie znudziło pisanie to może dokończę jutro, albo kiedy indziej.