"(...)- A to dopiero - mruknął Edward. - Lew zakochał się w jagnięciu.

(...)

- Biedne głupie jagnię - westchnęłam.

- Chory na umyśle lew masochista.(...)"

 

(Zmierzch)

 

  

 

 

- Pomyślałem sobie - ciągnął - że nada się na symbol mojej osoby, bo jest takie twarde i zimne. - Zaśmiał się - A w słońcu tak jak ja, mieni się wszystkimi kolorami tęczy.

- Zapomniałeś o najbardziej oczywistej cesze, która was łączy - wtrąciłam. - Jest piękne.

- Moje własne serce jest równie ciche - stwierdził. - I tak, jak to tu, należy do ciebie.

  Poruszyłam ręką, żeby serduszko zamigotało.

- Dziękuje. Dziękuje za oba. 

 (Zaćmienie)